قصه راستکی

یادداشتهای شخصی امیرعلی

تا آرنج در دهان افعی! (قسمت اول) (حاشیه ای بر بیماری تازه به دوران رسیدگی)
ساعت ۱۱:٤٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٢ شهریور ۱۳٩٠  کلمات کلیدی:

با توجه به نابسامانی اوضاع اقتصادی و مدیریتی کشور (بخوانید اوضاع شتر گاو پلنگ و شیر تو شیر سی و چند سال اخیر) ، بعید می دانم که تا به حال با تازه به دوران رسیده ها برخورد نداشته باشید.
تازه به دوران رسیدگی، یک بیماری است. یک بیماری به نظر من لاعلاج و یا الاقل بسیار صعب العلاج. اما از آنجا که متاسفانه ما فقط بیماری های جسمی را بیماری می دانیم، به سادگی از کنار این مرض رد می شویم. مرضی که بی اغراق من آن را در حد ایدز یا با یک درجه تخفیف در حد هپاتیت B می دانم.
مصاحبت، هم نشینی، رفت و آمد، گفتگو، مسافرت و اصولا هر گونه تماسی با افراد تازه به دوران رسیده، رنجی است بس عظیم و عذابی است بس الیم! تا آنجا که پیامبر اکرم؛حضرت محمد مصطفی (ص) خطاب به امام علی (ع) فرموده اند:
اى على! اگر دست خود را تا آرنج در دهان افعى کنم، برایم
خوشتر است تا از تازه به دوران رسیده چیزى بخواهم.  (من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص )
حضرت حافظ نیز بسیار خوش فرموده اند که: یا رب مباد آن که گدا معتبر شود!

از آنجا که اینجانب، تماسی مستمر و مداوم با این بیماران دارم، تصمیم گرفتم تا نسبت به شناخت این بیماری و علائمش منتشر کنم، باشد که رندی از میان برخیزد و راه علاجش را هم معرفی نماید. بدیهی است که آنچه اینجا می نویسم، نظر شخصی من 1است و احتمالا مورد تایید هیچ روانشناس و جامعه شناس و چیزهای دیگر شناسی هم نیست.

- تعریف رسمی تازه به دوران رسیدگی:
تازه به دوران رسیدگی عبارت است از دستیابی سریع (یک شبه) به ثروت فراوان بدون طی مسیرهای مشروع ، بدون کسب شایستگی های لازم و بدون داشتن ظرفیتهای مورد نیاز

- تعریف لُری تازه به دوران رسیدگی:
آدمهایی که از راههای غیرقانونی (یا حداکثر شبه قانونی)، با زد و بند، مال مردم خوری، کلاهبرداری، سواستفاده از بیت المال، اغفال خلق الله و...، از طبقات اجتماعی پایین و سطوح درآمدی کم، ناگهان به مال و منال هنگفتی می رسند، رفتار زننده و وقیحانه ای از خود بروز می دهند که عوام آن را ندید-بدید بودن می نامند.

- نکته:
هر پولدار شدن سریعی، لزوما بد نیست و فرد زود-پول دار شونده، الزاما تازه به دوران رسیده نیست. به عنوان مثال شخصی که یک ایده و فکر خوب را به ثروت تبدیل می کند و ما به او کارآفرین می گوییم، تازه به دوران رسیده نیست. نکته اصلی همان است که در تعریف تازه به دوران رسیدگی آمد. یعنی: بدون کسب شایستگیهای لازم! تازه به دوران رسیده، معمولا هیچ هنری ندارد. نه از سطح سواد خوبی برخوردار است، نه مدیر خوبی بوده، نه ایده ای داشته که منجر به کارآفرینی شود، نه شمّ اقتصادی خاصی داشته و نه هیچ چیز دیگر!
پولدار شدن اینجور آدمها، در واقع همان ابوعطا خواندن ناشی از سربالارفتن آب است. سربالارفتن آب هم در مملکت ما بسیار جاری و ساری است. تغییرات یک شبه اقتصادی، فساد شدید مالی در دستگاههای دولتی، باری به هر جهت بودن سیاستهای پولی و مالی و در یک کلام بی حساب و کتاب بودن وضعیت کشور، همان سر بالار فتنی است که قورباغه های ابوعطاخوانش، همین تازه به دوران رسیده ها و یک شبه پولدار شده ها هستند.

ذکر علائم رفتاری و تظاهرات بالینی این بیماری، به شرط توفیق خدا و بقاء بماند برای قسمت دوم.

توضیح 1- کارشناس محترم شبکه خبر، بعد از اینکه توسط یک کارشناس سیاسی افغانی به گند کشیده می شود، در پی "خاله نرگس" بازی بر می آید و به مثابه "روشن کردن ماشین لباس شویی"، می گوید:" البته این نظر شخصی آقای فلانی بود!" خب پدر بیامرز، در همه جای دنیا حرفهای هرکسی، بیانگر نظرات شخصی خودش می باشد. معدود افراد قرقره کننده سخنان دیگران را فاکتور بگیریم.
حالا حکایت ما است! گفتم که تازه به دوران رسیده ای کامنت نگذارد که: اینها که گفته ای نظر شخصی است!

بعد التحریر:
1- عید فطر را به همه تبریک نمی گویم! فقط به آنهایی که درکش کردند و حرمت میهمانی را نگاه داشتند تبریک می گویم. بدیهی است که خودم مشمول این تبریک نیستم.
2- از صمیم قلب آرزو دارم بی شعور تازه به دوران رسیده ای که اوقات خوش تعطیلاتمان را خراب کرد، اینجا را بخواند. افسوس که حتی توانایی انجام این کار را هم ندارد.
3- "بی شعوری" ای که در بند قبل گفتم، به هیچ وجه ناسرا نیست. آن هم یک بیماری لاعلاج دیگر است که محمود فرجامی (م.ف. سخن) کتابی با همین عنوان (بی شعوری) درباره اش نوشته است که اگر خدا خواست در مورد این بیماری و این کتاب هم خواهم نوشت. تقریبا همه تازه به دوران رسیده ها، بی شعور هم هستند!

اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا!